مروارید صادق‌پور 99 پست 0 دیدگاه

از همان روزهایی که تازه خواندن کلمات را یاد گرفته بودم و تکه‌های روزنامه را در دفتر خط‌دار آبی رنگم می‌چسباندم، کلمات مرا به وجد می‌آوردند. خوش‌ترین اوقات دوران مدرسه‌ام زنگ انشاء بود. از همان موقع نوشتن، بخش مهمی از هویتم شد. هویتی که همراه همیشگی‌ من است. من با کلمات دنیای خود را می‌سازم؛ دنیایی که واژه‌هایش در این ظلمات، رنگ امید و نور دارد.